vesparzelf's profile▂▃▅☆~ < ๛ ves~par~zelf ™...PhotosBlogListsMore Tools Help

โดด...

โดดร่ม ก๊าบบบ...
 
 
ไปโดด ร่มมา ก๊าบบ สนุกก ๆ หนุกโคตร มันดี อ่ะ
 
แบบว่า อยากไปโดดอีก แต่เสียวมากตอนที่ กำลังจะโดด อ่ะ
 
ช่วงที่ กำลัง ยืนประตู อ่ะ แบบว่า ลมแรงมาก อ่ะ
 
แต่ตอนโดดมาน่ะ แบบว่า มันจิง ๆ ลมตีแบบสุด ๆ
 
 วิวสวยด้วยน้า 
 

Blog


    เบื่อจัง ชีวิตเงียบ เหงา

    สุดทนกับความปวดร้าว
     
    งานก็เยอะ
     
    คนทำงานสุดท้ายกูคนเดียว
     
    ไหนจะโปรเจคงานจบอีก
     
    ไหนจะงานค่าย
     
    เงินก็ม่ะมี
     
    ดีอย่าง มีเพื่อน ๆ คอยเดินอยู่เคียงข้าง
     
    เมื่อไหร่จะพ้นปัญหาพวกนี้สักทีว่ะ เซ็งจริง
     
    - -" ขอโทดเพื่อน ๆ ด้วยน่ะ
     
    ช่วงนี้กรูม่ะมีตังค์จิง ๆ ว่ะ
     
    ลำบากพวกมึง จังว่ะ
     
    เออ เมื่อวานวันเกิดแม่ อ่ะ ขอให้แม่มีความสุข อายุยืน ๆ และมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ น่ะครับ
     
    ----------------

    ✿---ชูชกน้อย---✿

    ✿ •°•  ฉันและเทอจะเดินไปด้วยกาน  •°•✿ 
    ✿ •°•  ไม่ว่าจะทุกข์หรือว่าจะสุขสันต์ฉันจะมีเทอข้างกาย  •°•✿
     
    ...ฟังเพลงข้อความท่อนนี้แล้วคิดถึงตะเองจัง...
     
    ✿•°•  สัญญานะคะ  •°•✿
     
    ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราก็จะอยู่เคียงข้างกันเสมอ
    เราจะเดินจับมือกันไปไม่มีวันปล่อยมือกัน
    หากหนูล้มกลางทางพี่จะต้องคอยดึงหนูขึ้นมานะ
    อย่าปล่อยให้หนูต้องเดินคนเดียวหล่ะ
    หนูไม่อยากเดินหลงทาง
    ไม่อยากเผชิญกะอุปสรรคมากมาย
    โดยไม่มีพี่อยู่ข้างๆ 
    เรา  ---สัญญา--- กันแล้วนะ
    ว่า...เราจะเด้วยไปด้วยกานจนถึงปลายทาง
    จะไม่ยอมปล่อยมือให้ครัยคนใดคนหนึ่งต้องเดินเพียงลำพัง
     
    *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
     
    อ่านะ!!!  ดีใจจังวันนี้ได้เจอตะเองด้วย
    โห่นะ...แต่ไม่อยากใหตะเองมาคนเดียวเลย
    เหงามะคะ  เปณห่วงน้า  คิดถึงชูชกแก่จัง
     
     

    duuu

     

    ก็น่ะ แบบว่า ไม่ได้อับมานาน มัก ๆ

     

    เรื่อง ๆ ต่าง ๆ ก็เกิด ขึ้นากมาย

     

    มากมายจิง ๆ หลังจากที่ ไปบวดมาก็

     

    มีงาน ช่อชัยพฤกษ์ที่ โรงเรียน

     

    เอารูปการ์ดมาฝาก้วย คราย

     

    จะโหลดไปดูก็เอาไปล่ะกันน่ะ ไม่หวง

     

    เหอะ ๆ หลังงานช่อ ก็แจ้น ไปเชียงใหม่

     

    ไปแอ่วเหนือ ดีจายมากที่สูดที่ได้ไป

     

    ประทับใจทุก ๆ สิ่ง โดน เฉพาะคนคนนึง

     

    ที่ทำให้ทุก ๆ อย่างเปลี่ยนไป ทำให้ รู้สึกว่า

     

    ความเหงา มันไปจางหายไป จาก เรา

     

    ความรู้สึกดี ๆ ที่พรั่งพรู เข้ามา มันช่าง

     

    งดงาม ราวกับว่า สิ่งต่าง ๆ รอบกาย

     

    มันสดใส เหมือน ดอกไม้ที่กำลัง เบ่งบาน

     

    ในยามเช้า ขอบคุณ สำหรับโชคชะตาดี ๆ

     

    ที่ ทำให้เรามาพบกัน และ เราก็มีวันนี้

     

    ................................

     

    ..................

     

    ....... 

     

     

    ****dairy****

    Dairy

     

    วันนี้ได้มีโอกาส  เอาไดอารี่ที่เขียนทุกวันมาลงในนี้ให้น่ะค่ะ 

    ถ้างายหลวงพี่ ก็ลองอ่านๆๆดูละกาน  แต่ว่ามานไม่ละเอียดเท่าไดอารี่

    ของจิงหรอกน้า  หนูตัดๆๆไปมั่งแล้วง่ะค่ะ.....

    ----------------------------------------------------------------------------

    04/04/49

     หะหะ! วันนี้พระไดร์ฟเค้าบวชแล้ว  จะพูดจะกล่าวอารายถึงก็ดูจะยังงายๆอยู่  หนูขอไม่กล่าวถึงท่านดีกว่าน้อ...  แต่วันนี้เซงมากเลยง่ะ เปนอารายก็ไม่รู้  แบบว่าปวดใจมากๆๆเลยง่ะ  ก็เลยให้คุณพ่อพาไปโรงพยาบาล  ไปตั้งแต่5โมงเย็น กว่าจะได้ตรวจปาไปเกือบ2ทุ่ม หายเจ็บหายปวดพอดี  พอเข้าห้องตรวจคุณหมอก็ถามว่า...เปนอะไรคะ..หนูก็บอกว่า "ปวดใจค่ะ"  คุณหมอก็หัวเราะง่ะ  แล้วก็ตรวจๆๆๆ แล้วบอกว่า"หัวใจเต้นปกติดีค่ะถ้างายไปเอ็กซ์เรย์ดูอีกทีนะคะ"  แล้วก็ส่งหนูเข้าห้องเอกซ์เรย์ง่ะ.. ก็ไปเอกซ์เรย์มา  หมอเค้าก็บอกว่าไม่เปนรายทุกอย่างปกติดี  หนูก็เล่นงงว่าแล้วทามมายหนูปวดใจก็ไม่รู้  หะหะ!! พอกลับถึงบ้านก็ปาไป3ทุ่มแล้ว  มาออนยังไม่ทันรายเลยหนูก็ลุกไปกินข้าว  แล้วน้องของหนูเค้ามายุ่งอารายกะคอมไม่รู้ง่ะ  จู่ๆๆเน็ตมานก็หลุด  โดยที่โมเด็มไม่มีสันยาน ADSL เข้า  เซงจิง!! ออนไม่ได้  เช็คเมลล์ก็ไม่ได้  จะไปอัพมายซาเปซให้หลวงพี่ก็ไม่ได้  ตอนออนน้า!!  หนูใช้เมลล์หลวงพี่ออน  เจอพี่เปิ้ลด้วย  พี่เบน  ทุกคนถามหาพระกานใหญ่  แต่หนูไม่ได้คุยกะพวกเค้านานน้า  แค่ 2-3 คำ

    พอกลับมาเน็ตมานก็ตัดเลยไม่รู้จะทามงายง่ะ  ก็เลยมาเขียนDiary ใส่สมุดไว้แล้วก็เอามาลงมายซาเปซให้วันนี้แหละจ้า  ไปละงับ...นมัสการค่ะหลวงพี่

    ------------------------------------------------------

    05/04/49

    คืนนี้ก็เปนคืนเหงาๆอีกคืนหนึ่ง  ที่หนูไม่รู้จะทามอาราย  ก็ไม่มีครัยให้คุยนี่นา  วันนี้เอาเอ็มหลวงพี่ออนง่ะ  หลวงพี่คงไม่ว่าหนูน้า  เจอคนเข้ามาทักมากมายเลย  หนูไม่รู้จะตอบพวกเค้ายังงาย  ก็เลยตอบไปว่า..พระไดร์ฟบวชค่ะ  เค้าฝากหนูเข้ามาเช็คเมลล์ให้..แล้วก็มีแต่คนถามหนูว่าหนูเปน

    ครัย...หนูก็เลยบอกว่าเปนน้องสาวพระค่ะ..อารายแบบนี้ง่ะ..  แพรวเข้าไปเช็คเมลล์ให้หลวงพี่ละน้า  ทำไมมานมากมายอย่างน้านอ่ะคะ  เปิดไม่หมดง่ะ อีกอย่างหนูอ่านไม่เปนมานเปิดตรงไหนก็ไม่รู้  จะลบอันไหนก็กลัวเปนเมลล์สำคัญ  เอาเปนว่าหลวงพี่สึกมาหลวงพี่ลบเองละกานนะคะ  แล้วก็ตอนที่แพรวออนแพรวได้คุยกะพี่นอร์ทแล้วก็พี่เนตรด้วย  พี่เนตรเค้าบอกว่า  มือถือของหลวงพี่ถูกโยมแม่เอาไปแล้ว  เค้าก็เลยโทหาหนูไม่ได้เพราะไม่มีเบอ  แต่แบลกมากง่ะ  ตอน 4ทุ่ม มีเบอหลวงพี่โทมาหาหนูแต่โชคดีน้าที่หนูไม่ได้รับง่ะ  พี่เนตรเค้าก็เลยบอกว่า  ดีแล้วไม่ต้องรับ  เพราะไม่รู้ว่าหลวงพี่ท่านคุยกะโยมแม่ว่างาย  ว้า!! หนูไปนอนดีกว่าแค่เขียนถึงแค่นี้ก็เปนบาปแล้วเนี่ย...นมัสการค่ะท่าน

    ------------------------------------------------------

    06/04/49

    วันนี่หลวงพี่บวชเปนวันที่ 3 แล้วน้า  หนูว่าหนูต้องบาปแน่เลย  เขียนถึงหลวงพี่ทุกวันง่ะ  ไม่รู้ดิ!! เดี๋ยวสงกรานต์ต้องไปทำบุญเยอะๆ จะได้ล้างบาปมั่ง  หะหะ!! คือว่าหนูจะพูดอารายถึงพระมากก็ไม่ได้ง่ะเดี๋ยวบาป..

    เล่าเรื่องวันนี้ดีกว่า  วันนี้ก็ไม่มีรายมากหรอกค่ะ  เรียนหนักเช่นทุกวัน

    เหนื่อยมากๆเลย เครียดด้วย  คือหนูเกลียดตัวเองง่ะ  เกลียดว่าทามไมหนู

    เปนคนขี้เกลียดแบบนี้ หนังสือหนังหาไม่อ่าน  มัวแต่เล่นไปวันๆ คือว่า

    จิงๆแล้ว  หนูพยายามทามใจที่จะอ่านมานแล้วนะ  แต่ว่ามานชอบมีเรื่องนู่นเรื่องนี่มาทามให้ไม่ได้อ่านอยู่เรื่อยเลย  แต่ว่าแต่นี้ต่อไปหลังจากเรียน  SUMMERเสร็จ  หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือสักที  เพื่ออนาคตของหนูเอง

    หนูจะพยายามละกานน้า  สู้โว๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย...

    -----------------------------------------------------------------------------

    08/04/49

    เย้!!  วันนี้ได้อยู่บ้านสักทีไม่ต้องได้ไปโรงเรียน  ตื่นสายก็ได้

    หะหะ!!  พอตื่นมาก็ออนเลย  แล้วก็ไปอัพมายซาเปซให้หลวงพี่ง่ะ 

    ตกเย็นมาฝนตกหนักมากๆๆเลย มีลูกเห็บตกมาด้วย  ไฟดับอีกต่างหาก 

    มะวานหนูเข้าไปดูรูปในมายซาเปซของหลวงพี่มา  มีรูปหนึ่งซึ่งหลวงพี่

    พิมว่า  ดิว  หนูไม่รู้ว่าช่ายดิวเดียวกะที่หลวงพี่เคยบอกป่าว  แต่ว่า น่ารัก

    มากๆๆง่ะ  แล้วตกเย็นเจอพี่อาม  พี่อามก็ถามว่าเข้าไปอัพมายซาเปซ

    ให้หลวงพี่มาหรอ  หนูไม่รู้จะตอบยังงายก็เลยทามเปนไม่รู้ไม่ชี้ 

    ส่วนพี่ก้อง  พี่หยก  พี่นอร์ท  พี่เนตร  รู้ว่าหนูเปนคนออนเมลล์พระ 

    พระคงไม่ว่าหนูน้าที่เอาเมลล์พระมาออนง่ะ  นี่ก็ปาไปเป็น 2ทุ่มละ

    ไฟยังไม่มาเลย  หนูกลัว...ผี...ง่ะ  ไม่อยากอยู่คนเดียวเลย 

    ทามไมมานมืดอย่างนี้เนี่ยนี่หนูเขียนไดอารี่  มีเทียนเล่มเดียวง่ะ 

    คุณพ่อ คุณแม่ และก็น้องสาว  ก็ไม่อยู่บ้านไปงานเลี้ยงกานหมด

    เหลือหนูอยู่บ้านทามกลางความมืดคนเดียวง่ะ ยิ่งอยู่คนเดียวในความมืด

    ยิ่งรู้สึกเหงาจับใจเลยแหละ  วันนี้ออนเอ็มเจอพี่หยกด้วย  แล้วเค้าก็ถาม

    หนูว่า...อยู่บ้านไม่เหงามั่งหรอ...หนูก็ตอบไปว่า...เหงาสิคะ  เหงามากเลย  แต่ทามงายได้ล่ะน้อ... เห้ย!!!  เหงาๆๆๆ ไฟก็ดับ  ออนก็ไม่ได้

    ไปนอนดีกว่า จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน  เดี๋ยวบาป  ไปละค่ะ..นมัสการค่ะท่าน

    -----------------------------------------------------------------------------

    09/04/49

    วันนี้ตื่นตั้ง  11  โมงกว่า  ไม่มีรายทามง่ะ  ก็เลยเปิดคอม ออนๆๆๆแบบว่า

    ออนๆปิดๆน่ะ  แล้วก็มาหลับกว่าจะตื่นก็ปาไป  5 โมงเย็นแล้วง่ะ

    เออ!! ลืมเล่าไปมะวานตอนดึกๆนะ หนูออนเอ็มแล้วเจอแฟนเก่าหนูแหละ

    เค้าก็ถามหนูว่า...นี่ปิดเทอมแล้วจะไปไหนมะ...หนูก็บอกว่า...หนูอยากไปดูหนัง..เค้าก็บอกว่า...เค้าก็อยากดูเหมือนกาน...เค้าก็เลยบอกว่า...พี่ไปรับ

    ไปดูหนังมะ...หนูก็เลยบอกว่า...ไปๆๆๆมารับดิ..เค้าก็ไปถามแม่เค้าสรุปว่า

    ได้ไปวันจันทร์  แล้วหนูก็บอกเค้าว่าหนูจะเอาเพื่อนไปด้วย  เค้าก็บอกว่า...

    ไม่ได้เพราะแม่จะไปด้วย...หนูก็เลยบอกว่า...ถ้าเอาเพื่อนหนูไปด้วยไม่ได้

    งั้นหนูไม่ไปละ  เค้าก็เลยบอกว่า...งั้นก็ให้เพื่อนขึ้นรถโดยสารไปแล้วไป

    เจอกานที่โรงหนัง...หนูก็บอกว่าไม่เอา...ง้านหนูไม่ไปละ  ถ้าเอาเพื่อนไป

    ด้วยมะได้...แล้วเค้าคงจะหงุดหงิดง่ะ...เค้าก็เลยด่าหนูเลย  ด่าแบบแรง

    มากๆๆง่ะ  ใช้คำแบบว่าหยาบ  และก็ต่ำมาก  แบบว่าพอหนูอ่านคำสุดท้าย

    ที่เค้าด่าหนูเสร็จหนูน้ำตาตกเลยแหละ  แบบว่าอึ้งมากง่ะ  ไม่เคยมีครัย

    มาด่าหนูแบบนี้ง่ะ  พอหนูอ่านจบ  หนูก็  ออกจากเอ็มเลย  แล้วก็โท

    มาระบายให้พี่เนตรฟัง  หนูคุยกะพี่เนตรถึงตี 2 กว่าง่ะ  ไม่รู้คุยอารายกาน

    นักหนา  แล้วเค้าก็โทมาตื้อๆๆหนู  หนูก็ไม่รับ  อ่อมีรับครั้งหนึ่ง  หนูรับแล้ว

    หนูก็พูดออกไปว่า...อย่าเอาสันดานต่ำๆมาใช้กับหนู...แล้วหนูก็กดวางไป

    แล้วเค้าก็ยังโทมาตื้อแล้วก็ส่งข้อความมาบอกว่า  ขอโทด  มะได้ตั้งใจที่ด่าไปมานเปนอารมณ์ชั่ววูบ  แต่หนูไม่สนละค่ะ  ตอนเค้าจะด่าเค้าทามไม

    ไม่คิดก่อนด่า  ถ้าหนูโกดอ่ะเป็บเดียวหาย  แต่อย่าให้เกลียดแรงพยาบาท

    แรงกล้าเลยแหละ  แต่ตอนนี้หนูเกลียดเค้าไปแล้วง่ะ  ตอนเลิกกานก็ยัง

    เปนพี่เปนน้องกานได้  แต่ตอนนี้ไม่ต้องถาม  มีแต่คำว่า...ช้านเกลียดแก..

    อารายแบบเนี่ย  คือหนูไม่ชอบให้ครัยมาด่าหนูง่ะ  ยิ่งใช้คำต่ำๆๆน้า

    ยิ่งเกลียด  ถ้าด่าแบบเล่นๆพอรับได้  แต่แบบเนียะมานแรงไปง่ะ

    หนูไม่ชอบ  วันนี้ก็เลยปิดเครื่องไปทั้งวันเลย  มาเปิดเอาตอนตื่นนอนง่ะ

    ค่ะ  แล้วก็มานั่งๆ นอนๆ ออนเอ็มอยู่ข้างล่าง  ทิ้งทอสับไว้บนห้อง

    ตอนออนก็เจอเพื่อน  เพื่อนก็ถามว่า...แกเปนรายไปทะเลาะกะครัยมา...

    หนูเลยเล่าเรื่องที่เค้าด่าหนูให้เพื่อนฟัง  แล้วเพื่อนหนูเค้าก็บอกว่า...

    วันหลังช้านเจอมานช้านจะขับ  MAZDA 3  ชนเลยดีมะแก...หนูก็เลยบอก

    ว่า...ดีๆๆแก เอาให้ตายเลยน้า ถ้าไม่ตายแกต้องถอยกลับมาซ้ำนะเฟ้ย...

    เพื่อนหนูเค้าก็เลยว่า...น่ะ  หาเรื่องติดตารางนะแก...หะหะ!!! อ่าต่อๆๆๆ

    หนูก็เลยทิ้งทอสับไว้บนห้อง  แล้วก็ขึ้นบ้านมาตอน 4 ทุ่มกว่าๆง่ะ

    ก็มาดูโทรสับก็มีสายมากมายไม่ได้รับ  มีเบอร์แปลกๆๆ 4 เบอร์

    เบอร์พี่คนนั้น(ที่ด่าหนู)  เบอร์น้องเอ(เด็กค่าย)  เบอร์น้องเฟลม (น้องที่รร.

    หนู) แล้วก็เบอร์พ่อ  หนูขึ้นมาดูเสร็จก็ยิงเบอร์ไปหาเบอร์แปลกเบอแรกที่โทหาหนู  แล้วเค้าก็ไม่โทรกลับ  หนูก็เลยโทหาน้องเฟลม น้องที่รร.อ่านะ

    แล้วก็เบอร์แปลกนั้นก็โทมาเปนสายซ้อน  พอหนูรับ เค้าก็วาง 

    ตั้งหลายรอบ  หนูก็เลยด่ากระจายกระเจิงเลย  พอหนูวางทอสับจากน้องเฟลมเสร็จหนูก็เลยโทไปเบอแปลกนั้น  และเสียงแรกที่หนูได้ยินจากกานที่

    โทไปหาเบอร์แปลกก็คือ...รอสักครู่นะคับ...แล้วเสียงที่ตามมาก็คือ...

    เจริญพรนะโยม...ไอ่เราง่ะอึ้งเลย  แบบว่ายังคิดในใจอยู่เลยนะว่า....

    ครัยมานมาแกล้งช้านวะ  อารายแบบเนี่ย  ก็เลยเงียบพระอึ้งไม่รู่จะพูด

    อารายดี  แต่พอรู้ว่าเปนหลวงพี่ไดร์ฟยิ่งอึ้งเข้าไปใหญ่  แบบว่าอาการ

    สำรวมมานหายไปหมดแล้ว  คือ เอาจิงๆๆนะ  ดีใจมากง่ะ

    6 วันที่ไม่ได้คุยกานเลย  แล้วจู่ๆก็โทมาแบบเนี่ย  มานทั้งดีใจ  ตื่นเต้น

    โอ๊ย!!มีหมดเลยในความรู้สึกนั้นทามเปนแต่หัวเราะ  จะพูดก็พูดไม่ออก

    ยิ่งได้ยิ่งที่หลวงพี่พูดว่า...ไม่ไหวแล้วเหลืออีกตั้ง 7 วัน...หนูยิ่งอึ้ง แล้วก็

    หัวเราะเข้าไปใหญ่  แต่อีกใจก็คิดว่า...บาปแน่เลยเรา  รับทอสับพระ..

    หนูว่าการบวชครั้งนี้ของพระมานดูจะอาบัดๆยังงายก็ไม่รู้น้อ

    หนูได้แต่หัวเราะปนเงียบ  แบบว่าหนูใช้คำศัพท์ที่ใช้กะพระไม่เปนง่ะ  อีกอย่างก็อย่างที่บอกมานพูดไม่ออกง่ะ...ขนาดว่า  หลวงพี่วางไปแล้ว

    หนูยังหัวเราะไม่หยุดเลย  เข้าไปอาบน้ำก็อาบไปหัวเราะไปด้วย  แบบว่า

    น้องหนูมานบอกว่า...หนูบ้าไปแล้ว...ที่หัวเราะไม่ช่ายรายหรอกอาจจะเปน

    เพราะว่า...1. ดีใจมากๆที่หลวงพี่โทมา  เพราะเราไม่ได้คุยกานมา 6 วัน

    2.  ตลกในกานพูดจาของเรา 2 คน  คือมานไม่เคยต้องมาพูดกานแบบว่า

    อาตมา  โยม  อารายแบบนี้ง่ะ  แล้วก็ต้องพูดช้าๆแบบว่าสำรวมๆ

    หะหะ!! พอหนูอาบน้ำเสร็จหนูก็เลยโทหาพี่เนตร  แล้วเล่าให้พี่เนตรฟัง

    พี่เนตรเค้าก็อึ้ง  แล้วก็หัวเราะ  หัวเราะแบบว่าโห่นะสุดๆๆเลยง่ะ

    แล้วเค้าก็เล่าให้แม่เค้าฟัง  แม่เค้าก็หัวเราะ  และพี่เนตรก็บอกว่า...หลวงพี

    ก้ไม่น่าเลยนะ  มีห่วงอย่างแรง  เหอะๆ  พอคุยทอสับกะพี่เนตรเสร็จ

    หนูก็มาโทคุยกะน้องเฟลมต่อ  ตอนแรกกะว่าจะอ่านหนังสือง่ะ

    แต่คุยกะเฟลมแล้วมานเพลินๆ กว่าเค้าจะวางสายกธปาไปเปนตี  1  แน่ะ

    หนูก็เลยมานั่งเขียน ไดอารี่ เนี่ย วันนี้ก็ไม่มีรายแล้วค่ะ  ง่วงละ  ไปนอน

    แล้วน้า....นมัสการค่ะหลวงพี่

    -----------------------------------------------------------------------------

    10/04/49

    วันนี้วันที่ 10 ละ  อีก10 วันหนูก็ต้องไปค่ายอีกแล้ว  พรุ่งนี้หลวงพี่ก็ต้อง

    ไปวัดถ้ำอีกแล้วสินะ  สาธุ!!!! ขอให้หลวงพี่ตั้งใจศึกษาธรรมะด้วยเหอะนะ

    คะ  ตั้งแต่วันนี้ไปหนูจะปิดมือถือน้าแล้วจะเปิดวันที่ท่านสึกแล้วกาน

    วันนี้หลวงพี่โทมาหาโยม  โยมก็รู้สึกดีใจ  ปนกับว่าเปนบาปอีกแล้วเรา

    ถ้างายหนูอยากให้หลวงพี่บวชอีกครั้งหลังเรียนจบแล้วกานนะคะ

    หวังว่าหลวงพี่บวชตอนนั้นคงตัดทางโลกได้มากกว่านี้  ส่วนเรื่อง งานช่อ

    ที่หลวงพี่ชวน  หนูอยากไปมากค่ะ  แต่ว่าหนูติดเรียนจิงๆ หนูจะพยายาม

    อ่านหนังสือเพื่อให้ได้คะแนนดีๆละกานน้าคะ  เอาเปนว่าวันนี้โยมไม่ขอ

    กล่าวถึงหลวงพี่แล้วดีกว่า  ไปละค่ะ....นมัสการค่ะหลวงพี่

    ---------------------------------------------------------------------------- 

    คือในไดอารี่จิงๆๆที่หนูเขียน มานมีรายมากกว่านี้  แต่นี่หนูตัดไปบ้างแล้ว

     วันนี้ขอเอามาลงให้แค่นี่ก่อนละกาน  ส่วนรายละเอียดอื่นๆในไดอารี่ของ

    จิงถ้างายหลวงพี่คงได้อ่าน  วันนี้น้องหนูเค้าขอเล่นแล้ว  ไปละค่ะ...พรุ่งนี้

    สึกมาค่อยคุยกานละกานนะคะ  .....นมัสการค่ะท่าน

    สงกรานต์แล้วววววว

     

     

     วันสงกรานต์แล้วจ้า

    อะโย๋  เผลอเป็บเดียวเองวันนี้ก็วันที่13 เมษาแล้ว 

    13  เมษาวันรายหว่า  หะหะ วันสงกรานต์งาย

    ขอให้มีความสุขมากกนะคะ

    มาสาดน้ำกาน  แต่อยากบอกว่า...

    วันนี้เค้ายังไม่ได้สาดครัยเลย

    ไปทามบุญมา  วันนี้รับบุญอย่าเดียว 

    นี่ก็เพิ่งไปสรงน้ำพระมาเนี่ย

    ว้า!!  น่าสงสารคนบวชภาคฤดูร้อนจิง 

    เปนงายอดเล่นน้ำเลย  เหอะๆ 

    ต้องได้ไปให้พรโยมทั้งหลายที่มาทามบุญ

    แต่ก็ดีแระ  ได้บุญดี ( ขออนุโมทนาบุญด้วยนะเจ้าคะ )

    อารายเก่าๆที่มานเปนสิ่งไม่ดี ที่เคยทามมา

    ตอนนี้ก็ปีใหม่(ไทย)ละน้า

    เรามาเริ่มต้นชีวิตใหม่กานดีกว่า อารายที่มานไม่ดี

    ก็โยนมานทิ้งไปซะ ชำระมานไปกะสายน้ำ

    แล้วมานเริ่มต้นรับสิ่งดีๆกานดีกว่า   

    วันนี้เอาเรื่องอารายมาฝากดีน้อ...คิดไม่ออกง่ะ

    ว่าจะเอาเรื่องรายดี ขอติดไว้ก่อนละกาน

    วันนี้คิดมะออกจิงๆง่ะ  เมื่อยไปทั้งตัวเลย

    รู้สึกเพลียๆงายไม่รู้  คงเปนเพราะตะเวนสายเกิน

    หะหะ  ไปละค่า  นมัสการค่ะท่าน

     

     

     

     

     

     

    ***....***

    จะรู้ก็ต่อเมื่อ...

    คือจาเข้ามาอัพ  พร้อมกับอยากจะบอกพระท่านว่า...

    ผ้าเหลืองร้อนรุมหมดแล้วค่าท่าน

    สำรวมหน่อย  เข้าสู่ทางธรรมหน่อย

    ตั้งใจศึกษาพระธรรมหน่อยน้าค่ะ

    โยมพ่อ โยมแม่ท่านจะได้เกาะชายผ้าเหลืองขึ้นสวรรค์

    ส่วนทางโลกขอปิดทอสับน้าคะ แล้วจะเปิดวันที่ท่านสึก

    วันนี้ก็เอาเรื่องมาฝากอีกตามเคย...

    ลองอ่านๆดูละกานน้าคะ

    จะรู้ว่าโลกนี้…มันกว้างใหญ่
     ก็ต่อเมื่อเราได้…ออกเดินทาง 
     จะรู้คุณค่าของอะไร…ในสักอย่าง
     ก็ต่อเมื่อเราได้…เสียมันไป 
      
    จะรู้ความหมาย…ของฟ้าหลังฝน
     ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น…มันมาได้ 
      จะรู้ว่ายังมีเรื่อง…อีกมากมาย
     ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ…ยอมรับมัน
     
       จะรู้ว่าในหนังสือ…มีอะไร
     ก็ต่อเมื่อเราได้…ลองเปิดอ่าน 
      จะรู้เวลา..ของดอกไม้บาน
     ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม…อยู่อย่างนั้น 
       จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ…มันมีค่า
     ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา…ในสักวัน 
      จะรู้ถึงความในใจ…ของกันและกัน
     ก็ต่อเมื่อเราได้พูด…มันออกไป 
      จะรู้ว่าอะไร…ที่เรียกว่าคิดถึง
     
    ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง…มีใครสักคน 
      จะรู้ความหมายในคำรัก…สักหน
     ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน…ให้หวั่นไหว 
      จะรู้ว่าค่ำคืนนี้…คงไม่เงียบเหงา
     
    ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า…ได้มีโอกาสบอกไป 
      จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น….ที่ฉันมีให้
     ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลงไป 
      จะมีแต่ภาพเธอในใจ…ที่เกิดขึ้นมา

     

     

    ****Up Up****

     

    วันนี้เค้าว่างๆง่ะค่ะ ก็เลยเข้ามาอัพมายซาเปซให้ 

    ไม่รู้จะอัพรายดีง่ะ  เอาเปนว่าเอานิทานเรื่องหนึ่งมาฝากละกาน 

    ไม่รู้ว่าพี่เคยได้อ่านรึยังน้า  แต่เค้าชอบง่ะ...ไม่รู้สิ  

    เค้าว่า...มานมีความหมายอารายลึกๆแฝงอยู่น่ะ

    ลองอ่านดูละกานน้า...***ความรักกับการรอคอย***...

    ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงผู้เลอโฉม

    เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ

    เฉกเช่นเดียวกับตระหนักถึงความต้อยต่ำของตน 

    แต่เค้ายังรวบรวมความกล้า  เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกกับเธอ

    ---ว่า... รัก---

    และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอไม่ได้

    เจ้าหญิงผู้เป็นดวงจัยตอบเขาว่า...

    ถ้าสามารถรอเธออยู่ใต้ระเบียบติดต่อกาน 100 วัน 100คืนได้

    ...เธอจะเป็นของเค้าตลอดไป...

    ณ  ใต้ระเบียง  ทหารหนุ่มเฝ้ารออยู่ตรงนั้น 

    วันแล้ววันเล่า  คืนแล้วคืนเล่า  โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน 

    เขารอคอยให้สายลมบาดผิว รอคอยให้สายฝนกระหน่ำ 

    รอคอยให้ความหนาวเหน็บของหิมะกัดแทะ วันแล้ววันเล่า 

    คืนแล้วคืนนเล่า  โดยมีเจ้าหญิงของเค้าเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา

    เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพรายเป็นสาย...

    จนกระทั่งวันที่ 99 ทหารหนุ่มหยุดร้องไห้ 

    หยุดกานรอคอย  หยุดทุกอย่างไว้  แล้วหันหลังเดินจากไป 

    เรื่องนี้ไม่มีตอบจบ  แต่มีบางคำถาม  มีบางคำตอบในใจ

    ความรักของเธอกับเขาอาจจะเหมือน  ***นาฬิกาทราย***

    เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเริ่มหมดรักไป 

    ในใจอีกฝ่ายหนึ่งกับรักขึ้นมาใหม่อย่างเต็มเปี่ยม

    ความรักเป็นสิ่งที่ออกแบบไม่ได้ 

    ความรักเป็นเรื่องที่บังคับใจกันไม่ได้

    ความรักที่บริสุทธิ์คือ  การให้ 

    ให้โดยไม่หวังว่าจะได้อารายตอบแทน

    แต่ในความเปนจิงแล้ว  ผู้ที่ให้มักหวังอยู่ลึกๆ

    ที่จะได้ความรักเปนสิ่งตอบแทนเสมอ 

    และเมื่อเค้าได้ความรักมาแล้ว 

    มีเพียงน้อยคนที่จะสามารถให้ได้ในลักษณะนี้ได้ตลอดไป

    ความอดทนอยู่คู่กับความรักไม่ได้ 

    แต่ความเข้าใจตะหากที่จะอยู่เคียงคู่กานไป

    ถูกต้องที่***เวลา*** เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ทุกอย่าง 

    ---โดยเฉพาะความรัก---

    การประคองให้รักกานตลอดไป 

    เป็นสิ่งที่ยากกว่าการจะทำอย่างไรให้รักกาน

    เจ้าหญิงไม่ผิด  และทหารผู้นี้ก็ไม่ผิด  เพียงแต่เวลาของความรัก

    ของเค้าทั้งสองคนนี้...ไม่เท่ากานเท่านั้นเอง

     

     

     

    Image hosted by Photobucket.com

    ไปฝึกร่มมาเดือนนึงก็ได้อะไรมามากมาย ไม่ว่า

    จะเป็นประสบการณ์ที่ดี และประสบการณที่ไม่ดี

    แต่ก็น่ะ ประสบการณ์ ทั้งดีและไม่ดี ที่ได้รับมา

    มันเป็นความรู้สีกที่ดีน่ะ สนุกดี ได้เจออะไรใหม่ อยากห้าย ครายหลาย ๆ คนมาลอง

    ประสบการณ์ดูน่ะ โห้ย มันจิง ๆ คิดถึงเพื่อน ๆ

    ทุกคนน่ะ และก็น้อง ๆ ที่ค่ายทุกคนด้วย

     


     

      

     

     

    Love is

    what is love ?
     
    some people believe that love is ever lasting.
    everone is capable of loving another person,
     
    no matter who they are or where they are from.
    there are many different type of love,
    family love and even love for animals.
     
    love is like a magic. it always comes back to you.
     
    all you have to do is give into love and not fight for it.
     
    love may not be returned to u immediately but
     
    that shouldn't stop you sharing your love with
     
    the people that you care about.
    love should be genuine.
    you shouldn't pretend to love someone
     
    if you don't feel it deep in you heart.
     
    love can't exist without hate,
     
    wherever there is love there is always hate.
    love is the most wonderful thing on the planet.
    everyone needs love and all the things
     
    that come with it like, caring, sharing and understanding.
     
    love can be harmful and hurtful if used incorrectly.
     
    if everyone shares their love,the world will be a better place.
     
     

      

     

    มันให้ฉันมาทำน้า...


    วิธีขจัดสิวๆที่ได้ผลแน่ๆๆ100%:cool: 

    วิธีรักษาสิวถาวร วิธีนี้อาจไม่เป็นผลดีต่อตัวเองนะครับ

    โปรดใช้วิจารณญาณการชม บอกทีละขึ้นตอนเลยนะคับ

    1.ตื่นเช้ามาวันแรกให้อดข้าวครับ

    2. ข้าวกลางวันก็ไม่ต้องกิน

            3.พอถึงข้าวเย็นก็ไม่ต้องกิน (อดทนหน่อยนะใกล้แล้ว)

            4.นอนพักผ่อนให้เพียงพอ

            5.ตื่นเช้ามาอีกวันก็อย่างเพิ่งกินข้าวเช้านะคับ

            6.เมื่อเราไม่ได้กินข้าวมาทั้งวันพอถึงตอน "สายก็จะหิว"

     

     

     

     

     

     


    ( สายก็จะหิว....สิวก็จะหาย )

    อย่าซีเรียด....ขำขำ

     

    by  FAMAN 0_0


      

     

     

    ใกล้ ...

    Image hosted by Photobucket.com


     

    ใกล้ ...

     

    อีกไม่นานก็จะถึงวันปีหม่ายแล้วน้า เร็วจิง

    ก็พึ่งจะสวนสนามเส็ดไป รู้สึกดีมัก ๆ ตอนทีท่านทรงห้ายโอวาทน้า

    แบบว่าตื้นตันใจมาก ๆ ดีใจมากที่ได้สวนสนามราชวัลวภ

    หลังจากนี้ไปคงต้องลุยก่ะเรื่องสอบแล้วล่ะ เวลาก็คงจะไม่มีอีก

    เมื่อไหร่จะวาง ตรงก่ะ ชาวบ้านเค้าซะทีน้อ เซ็งจางงง

    รู้สึกอยากไปเที่ยวแล้วดิ ขี้เกียจอ่านหนังสือด้วย

    อืมวันก่อนนี้มีงานอาลัยดอน อิอิ งานราตรี อ่ะ ปีนี้พานู๋เนตรไป 555+

    ก่ะ น้องปิ๋ว แต่งานทำออกมาไม่ค่อยดีเลยอ่า

    อีกอย่างก็คิดถึงน้อง ๆ ค่ายจัง ค่ายตามฝันหม่ายก็กำลังจะมา

    แล้วคนอื่น ๆ จะคิดถึงเราไหมน้อ......

     

    ปีนี้ก็ตั้งใจไว้ว่า จะคิดถึงเพื่อน ๆ ห้ายมาก ๆ

    ก็หวังว่า เพื่อน ๆ ที่รักจะคิดถึงเรามาก ๆ เหมือนกัน

    อิอิ ..................... ^ ^ V

     


    Image hosted by Photobucket.com


      

    สวนสนาม

    สวนสนามราชวัลลภ

      

    Image hosted by Photobucket.com

    นี้ก็ใกล้วันสวนสนามเข้าไปทุกที ที่ผ่านมทุกวันอาทิดก็ไปซ้อมสวนสนามทุกวัน กลับมาก็ สองสามทุ่มแล้วอ่ะ เหนื่อย ๆ แต่ก็ให้กำลังใจตัวเองตลอดอ่ะน่ะว่าเดี๋ยวสวนเส็ดก็ว่างล่ะ อีกอย่างก็เป็นเกียรติแลเป็นความภาคภูมิใจขอเราที่ มีโอกาสที่ได้มาสวนสนามในวันสำคัญ ๆ อย่างนี้ อ่ะ เพื่อนเก่า ๆ อ่ะน่ะมีแต่คนบอกว่า สวนสนามอ่ะ ไม่เห็นจะเหนื่อยเลย กำ ลองมาสวนบ้างดิ โคตรเหนื่อยเลยขอบอกมันไม่ได้เหมือนการเดินธรรมดา ไม่งั้นเขาจะฝึกจะซ้อมกันทำไมจะเป็นจะตาย ก่อนที่จะสวนน่ะต้องวิ่งออกกำลังกายก่อนรอยโรงเรียน รอบนึงก็ประมาณไมล์นึงได้มั้ง แล้วก็มา ออกกำลังกาย

    อยู่กับที่อีก จากนั้นก็มาฝึก ถือปืนมือเด๋วอีก ประมาณ สิบ นาที อันนี้ขอบอกว่า เมื่อยสุด ๆ แต่ทนไปเหอะเด๋วมันก็ ผ่านไป แล้วก็จบกระบวนการ เตรียมร่างกายก่อนฝึก สรุปช่ายเวลาไปประมาณ สี่สิบห้า นาทีได้ แล้วหลังจากนั้น ก็มาซ้อมตามลำดับพิธี อันนี้ คิดว่าน่ะ น่าจะลำบากสุดตรงยืนถือปืนรอห้าย ในหลวง ท่านทรงตรวจแถวทหาร (ก็ที่ท่านยืนบนรถแล้วแล่นรถผ่าน แถวนั้น แหละใช่เล) อันนี้ขอบอกนานมัก ๆ สุดยอดดีน่ะที่อยู่ท้าย ๆ หน่อยเลยไม่ค่อยอารายมากพวกอยู่หน้าสิ ปืนสั่นเรย

     

    Image hosted by Photobucket.com

    Image hosted by Photobucket.com

     

    ก็วันสุกที่ผ่านมาไปเลี้ยง รุ่น กับเพื่อน ๆ เตรียมทหาร รุ่น ๔๕ ที่หอประชุมทหารเรือ หรูมากก... ดีใจที่ได้เจอเพื่อนเก่า ๆ ที่เคยผ่านอะไร ๆ กันมาตอนที่อยู่ทีเตรียมทหาร ถึงแม้ว่า ตอนแรกที่จ่ายตังค์จะรู้สึกกล้ำกลืนอยู๋พอควร อิอิ แต่ว่าก็คุ้มมั้ง กินข้าวไปจานเด๋วเอง คุ้มไหมเนี้ยเหอะ ๆ

     

    หลังจากที่หายหน้าหายตาไปนานมัก ๆ กลับมาแว้วน้า

    กลับมาอัพ blog อีกครั้งนึก เหอะ ๆ หลังจากที่ไม่ได้อัพ

    มานาน อิอิ ไคที่คิดถึงก็เม้นไว้น้า จะได้ ไปเม้นหายถูก

    ก็คิดถึงทุกคนน่ะ ถึงแม้ว่าเราจะไม่เจอกันแต่ใจเราผูกพันธ์

    เรายักคงรักมั่น เพื่อนกัน ฉันและเธอ

     

     

      

    Bakery news

     

    Image hosted by Photobucket.com

     
     
    นภ พรชำนิ ศิลปินคุณภาพที่มีเสียงร้องเป็นเอกลักษณ์ เจ้าของเพลงดัง เผลอ, ลมหายใจ, ฤดูที่แตกต่างตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ นภทำงานทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลัง โปรดิวเซอร์ และนักแต่งเพลง เกือบทุกสาขา ครั้งนี้จึงเป็นครั้งแรกที่ นภ ได้นำเอาความรู้ในสิ่งที่ถนัดที่สุดในแต่ละด้าน มาใช้เพื่อทำงานในอัลบั้มที่ใช้ชื่อว่า A Man of smiles อัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกในชีวิตของเขา ที่ยังคงยืดแนวป๊อป ตามสไตล์ของ นภ พรชำนิ นั่นเอง อัลบั้ม A Man of smiles ชุดนี้ นภ ได้ทีมงานที่ทำงานร่วมกันมาตลอดระยะเวลา 10 ปีอาทิเช่น P.O.P, Mr.Z, Groove Riders รวมทั้งนักแต่งเพลง นักดนตรี จากสังกัด Bakery Music มาทำงานร่วมกันในอัลบั้มชุดนี้ ด้วยความลงตัวของการเรียบเรียงดนตรี และถ่วงทำนอง ซึ่งถือเป็นมาตรฐานของแนวเพลงป๊อป ในรูปแบบที่คุณคุ้นหูจาก นภ พรชำนิ โดยอัลบั้ม A Man of smiles ภายใต้สังกัดของ Dobe Music Production พร้อมวางจำหน่าย กันยายน นี้แน่นอน

    TRACK LIST
    นภ เปิดตัวอัลบั้มนี้ด้วยเพลงแรกอย่าง ลัล-ลัล-ลา : A Man of smiles เพลงซิงเกิ้ลแรกที่ นภ เลือกนำมาฝากแฟนเพลง ชื่อเพลงที่ใช้เป็นชื่อเดียวกับอัลบั้มนี้ของ นภ ซึ่งพูดถึงเรื่องราวของคนรอบตัว ในสังคมเราทุกวันนี้ห่างหายจากการมีรอยยิ้ม นภ ก็เลยถือโอกาสนี้ขอเป็นตัวแทน ออกมาชวนให้ทุกคนออกมายิ้มด้วยกัน ร่วมส่งรอยยิ้มให้กันและกันดีกว่า เพื่อทำให้โลกของทุกคนสดใสขึ้น

    สามารถติดตามความคืบหน้าของอัลบั้ม A Man of smiles ได้ทาง Ch [V] ตลอดเดือนกันยายนนี้ และทางเว็บไซด์ของ Dobe Music Production (www.dobe-music.com)

     

      

    ห้วงแห่งการสอบ

     
    ขอโทดน้า... แล้วก็หวัดดีทุกคนจร้า... กิ้ว ๆ ๆ ...
     
    ช่วงนี้สอบอยู่อ่ะ ก็แบบว่าเลยม่ะได้มาอับเลย ต้องขอโทดทุก ๆ คนด้วยน่ะก๊าบ ....
     
    ไหน ๆ มาอับทั้งทีมีอะรายมาห้ายอ่านกันเล่น ๆ ด้วยน้า แบบว่าเกี่ยวกับความรัก อ่ะ  อิอิ ^ ^
     

    SOMEONE SPECIAL TO LOVE
    Everyone needs someone to love.
    Someone to care and share our feelings.

     

    การที่เรารักใครสักคนอาจไม่ต้องการเหตุผล การที่เรารักใครสักคนอาจไม่สนว่าเขาเป็นใคร การที่เรารักใครสักคนอาจไม่แน่ว่าเขาจะรักตอบ

     

    เคยมีคนกล่าวไว้ว่า ... “เมื่อเรามีความสุข คนที่เรานึกถึงเป็นคนแรกคือ…คนที่เราชอบ แต่เมื่อมีความทุกข์ คนที่เรานึกถึงเป็นคนแรกคือ…คนที่เรารัก

     

    เมื่ออาทิตย์ก่อนมีคนส่งจดหมายถึงความรักผ่านมา
    (อ่านจดหมายถึงความรัก)เราได้ส่งต่อจดหมายคุณ
    ไปให้ความรักแล้วนะ

     

    ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้อย่าได้เสียน้ำตา แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน

     

    ในหลายๆ ความเชื่อเกี่ยวกับความรัก และคู่ชีวิต .. ความเชื่ออันนึงที่ เชื่อว่า คู่ชีวิตที่แท้ จริงจะมีด้ายสีแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้ายเชื่อมกันไว้รอ จนวันนึง..ด้ายสีแดงนี้จะนำให้เขาทั้ง สองมาพบกันและรักกันในที่สุด.

     

    p.s. คิดถึงเพื่อน ๆ ทุก ๆ คนน่ะคร๊าบบ ขอโทดด้วยที่ไม่ได้ ออนทั้ง m แล้วก็มาอับ blog ตะเอง ไงก็อย่าลืมกันก็แล้วกันน้า คิดถึง ทุกคน จิง ๆ คับ Miss Miss ^ ^ V

    วันเกิด ฉานน

    วันเกิด ฉานน

     

    ก็ ผ่านวันเกิด มา 5 วันแว้ว นี้ก็ อายุ 20 กับ อีก 5 วัน เหอะ ๆ

     

    รู้สึกตัวอีกทีก็แก่แล้วฉานน แย่จิง

     

    ขอบคุน ทุกคนทีเป็น กำลัง และโท มา อวยพรวันเกิด น้า

     

    ขอบคุง มัก ๆ รู้ สึกดี จัง แบบว่า ม่ายได้อยู่ตัวคนเด๋ว ^ ^

     

    คิดถึงทุกคนน่ะ  miss miss Qoo ~ ~

     

    เอาอะไรสนุกๆไปคิดก่อนแล้วกัน

    ลองดูนะจากเบอร์โทรศัพท์ของคุณ 7 ตัวหลัง
     

    1.กด 3 หลักแรกของเบอร์คุณในเครื่องคิดเลข
    2.คูณ 80
    3.บวก 1
    4.คูณ 250
    5.บวกด้วย 4 หลักหลังของเบอร์คุณ
    6.บวกด้วย 4 หลักหลังของเบอร์คุณอีกครั้ง
    7.ลบ 250
    8.หาร 2
     เป็นเลขไรเอ่ย?

    .

    .....

    blog





    !!!!!!














      

    Guest map

     

    Click the link below to take ur place !!!

     
     

    Kiss me darling

    Kiss me darling
     
     

    You leaned over and you kissed me
    I felt my knees go weak

    You leaned over and you kissed me
    I couldn't even speak

    You leaned over and you kissed me
    With a passion flowing free

    You leaned over and you kissed me
    Sparks flew that we could see

    You leaned over and you kissed me
    A touch so soft and tender

    You leaned over and you kissed me
    A kiss I would remember

    You leaned over and you kissed me
    I'm sure I kissed you back

    You leaned over and you kissed me
    With the fire no kiss should lack

    You leaned over and you kissed me
    You left me wanting more

    You leaned over and you kissed me
    My soul you did explore

    You leaned over and you kissed me
    My heart no longer full of pain

    You leaned over and you kissed me
    Darling, kiss me once again

     

    Kiss me

     

    Get My Page


     

    My morale

     
     
    Unceen
     

    ทุก ๆ คน คงมีจุดหมายที่ฝันในชีวิตกันทุกคน

    (นึกสิ ๆ มีแน่ ๆ ต้องมีสักอย่างสิน่า ถ้าไม่มี ก็นึกเอาข้างหน้า อ่านต่อๆ ...)

    และหลาย ๆ คน ก็คงทั้งเหนื่อย ทั้งท้อ ทั้งล้ม ลุกคลุกคลาน จนไม่อยากจะเดินต่อใช่ม๊า

    (ล้มแระรีบยืน ม่ายงั้นเด๋วมีใครมายืนข้าง ๆ คิดเหรอว่าเค้าจะช่วยประคอง....คงยาก

    มันจะช่วยทำให้เราไม่สามารถยืนขึ้นมาใหม่ได้อ่ะจิ  55555+  อ่ะว้อเว่นน่า)

    แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ทุกคนปฏิเสธในการก้าวต่อไปไม่ได้ก็คือ

    ............ "กำลังใจ" ............

    (ใช่สิ่งนี้สำคัญมาก ๆ นะเนี่ย มีมั้ย...มีมั้ย...มีกันมั่งมั้ยฮ๊า !

    อย่าเพิ่งขำนะ กำลังจาพล่ามต่อปาย ...เอ้ย... เขียนให้อ่านต่อปาย)

    หลาย ๆ คน คงได้รับกำลังใจที่ดี ไม่ว่าจะจากครอบครัว เพื่อน หรือว่า คนพิเศษ*

    (*คนพิเศษ  เข้าใจใช่ม๊า... ว่าคราย

    อืม...ถ้ายังทำหน้าสงสัยก็หันไปถามคนข้าง ๆ เอาละกันนะ เผื่อจาได้คำตอบมั้ง!)

    แต่เอาเป็นว่า ได้จากใครก็ตามมันดีทั้งนั้น

    เพราะมันจะทำให้เราก้าวต่อไป ต่อสู้ฝันฝ่าอุปสรรคต่าง ๆ

    และก็จะไปให้ใกล้จุดหมายที่สุดเท่าที่จะทำได้

    (บางคนไปถึงก็ดีใจด้วย ตบมือให้ตัวเองหน่อย เย้ๆๆๆ )

    เราจะเป็นคนหนึ่ง ซึ่งมีกำลังใจอันเหลือเฟือ จากรอยไหว...ในแววตาของเรา

    ต่อให้ล้มลุกคลุก(ขี้ดิน) คลานเตาะแตะ หัดเดิน เป็นเด็กขวดเดียว เอ้ย ขวบเดียว

    เราก็จะพกกำลังใจที่มีค่าของเราร่วมกันฟันฝ่ามันไปให้ถึง...

    (จาถึงป่าว! เอาเป็นว่าใกล้ที่สุดเท่าที่จะทำได้ละกันนะ...สู้ ๆ สู้ตาย)

     

    ห่ า ง ไ ป ใ ช่ ห่ า ง ห า ย 

    ห่ า ง ก า ย  แ ต่ ใ จ ใ ก ล้

    ห่ า ง กั น ซ ะ ม า ก ม า ย

    แ ต่ สุ ด ท้ า ย ก็ คิ ด ถึ ง เ ธ อ

     

    *** ตอนเนี้ยกำลังขาดแคลน กำลังใจ มากมาย เลยอ่า ***

     

    ไง ๆ ก็ช่วย ๆ กัน ส่งกำลังใจหายหน่อยแล้วกัน กำลัง ต้องการอย่างมากเลยฮับ ! ! !

     

     

    - ทำร้าย -

    ทำร้าย

    Po Yokee Playboy

     

     

     

     

     

    โปรดลงโทษฉัน วันนี้ฉันทำเธอร้องไห้

    คงรู้สึกผิดหวัง กับสิ่งที่ตัวฉันได้ทำไป

    ไม่อยากรู้เลย ฉันทำให้คนที่รักฉันต้องเสียใจ

    แล้วมันไม่มีโอกาสย้อนคืน สิ่งใดจะแทนที่ทำเอาไว้

    นอกจากทำร้ายฉันมันให้แรงอีกหน่อย

    ให้มันคอยย้ำๆฉันให้จำว่าเธอเสียใจ

    ให้แรงขึ้นอีกซ้ำอีกให้ลึกลงไปข้างใน

    เหมือนที่เธอถูกทำร้ายจากฉัน

    ช่วยทำฉันเจ็บมากขึ้นกว่านี้ที่ตรงที่เก่า

    ให้แรงขึ้นอีกซ้ำอีกเอาไว้ที่เธอร้องไห้

    ถ้าความเชื่อมั่นที่เธอให้ฉันมันหมดสิ้นไป

    ก็โปรดช่วยมาทำร้ายเอาให้สมกับที่เธอต้องผิดหวัง

    ทำให้แรงอีก ช่วยทำให้แรงอีก

    ทำให้แรงอีก ช่วยทำให้แรงอีก

    ยังไม่พอใจ ช่วยทำฉันแรงอีก

    ให้เจ็บมันคงดี กว่าต้องจำแค่เรื่องนั้น

    ถ้าความเชื่อมั่นที่เธอให้ฉันมันหมดสิ้นไป

    ก็โปรดช่วยมาทำร้าย

    ช่วยมาทำร้ายฉันมันให้แรงอีกหน่อย

    ให้มันคอยย้ำๆฉันให้จำว่าเธอเสียใจ

    ให้แรงขึ้นอีกซ้ำอีกให้ลึกลงไปข้างใน

    เหมือนที่เธอถูกทำร้ายจากฉัน

    ช่วยทำฉันเจ็บมากขึ้นกว่านี้ที่ตรงที่เก่า

    ให้แรงขึ้นอีกซ้ำอีกเอาไว้ที่เธอร้องไห้

    ถ้าความเชื่อมั่นที่เธอให้ฉันมันหมดสิ้นไป

    ก็โปรดช่วยมาทำร้าย

     



     

    
    

    ครูเป็ด